Amsterdam World Pride Run 2026 (van Laura)
Afgelopen zondag 19 juli was het zover: de Amsterdam Pride Run samen met de Vegan Runners en ongeveer 700 proud deelnemers in totaal. Het was een speciale editie omdat Amsterdam dit jaar de World Pride host.
Om 12.30 kwamen mijn moeder en ik aan op de parkeerplaats van Café Polder in het Science Park. Net als Janine, Irma en Carlijn waren we op tijd gekomen om de drukte bij het ophalen van de startnummers voor te zijn. De voorspelde drukte bij de startnummers bleef gelukkig uit, ook voor degenen die wat later waren. Waarschijnlijk dankzij doordat er velen gehoor gaven aan de boodschap van de organisatie om op tijd te komen.
Langzaamaan druppelden er meer en meer Vegan Runners binnen. Eren, Ilse na een fietsrit van 100km uit Amersfoort, Jonas kwam aanlopen. We kletsten gezellig over hardlopen, blessures, de wereld, filosofie en leerden elkaar persoonlijk beter kennen.
Jan, de videograaf van de organisatie, plukte Irma en mij eruit voor een interview vanwege onze opvallende Vegan Runners singlets. Hij vroeg "wat zijn de kernwaarden van Nederland?" Jan leerde dit tijdens zijn inburgering, wij hadden geen idee, maar toch gokten we vrijheid en gelijkheid goed. Helaas was mededogen en compassie geen van de waarden, maar solidariteit gelukkig wel en dat komt dicht in de buurt. De laatste was participatie. Hij vroeg hoe deze waarden toepassing hadden op het evenement en op onze missie als Vegan Runners. Irma vertelde over de vrijheid om jezelf te zijn, om veilig te zijn en dat ze dit doortrekt naar andere dieren, die in nog grotere getalen hun vrijheid nooit zullen meemaken en nooit veilig zijn. Ik sprak over gelijkheid en solidariteit, hoe dit ook zowel op de positie van queer personen van toepassing is (gelijkheid in waarde van ieder persoon en de solidariteit die we naar elkaar kunnen tonen om die gelijkheid te volbrengen) als op niet menselijke dieren (die ook hun eigen persoon zijn en dus onze solidariteit verdienen).
Over participatie moesten we even nadenken, maar Jan wist ons goed aan te vullen door er op te wijzen dat onze deelname bij dit evenement onder participatie valt. We doen mee in de samenleving en we doen ons deel in het bewerkstelligen van de andere drie kernwaarden. Het is één ding om de waarden te hebben, het er mee eens te zijn en een ander om eraan te werken om ze ook in de praktijk te brengen, te participeren en om ze te leven.
Hopelijk zien we de vegan geörienteerde quotes van ons interview terug in de media van de organisatie (Rainbow Athletics).
Ondertussen druppelden meer en meer Vegan Runners en andere "proud runners" het terrein op. Veelal uitgedost in prachtig gekleurde kleding en schmink.
Het leek wel een club menselijke libelles, vlinders, ara’s, dahlia’s, viooltjes, passiebloemen en muurbloempjes, maar dan de versies daarvan die hard en ver kunnen hardlopen.
Ruim een half uur voor de start van de 10 en 15 km namen we de groepsfoto onder de regenboogballonnenboog met alle aanwezige Vegan Runners.
Om kwart voor drie gingen de Vegan renners voor de 10&15 km zich professioneel warmlopen. Halverwege het warmlopen klonk ineens een vrolijke stem van een energiek en kleurrijk persoon met een paarse hanenkam die door een microfoon sprak en een groot deel van de renners in een cirkel om zich heen verzamelde. Wat volgde was een ware queer warming up. De spanning lieten we achter ons en de spieren schudden we los. Dit blies het evenement echt af. De regenboog stemming zat er vanaf dat moment helemaal in. We dansten mee, van links naar rechts, ene arm omhoog en de andere en we eindigden met een high five met de persoon links en rechts van je. We wensten elkaar succes en plezier, ook als je de persoon naast je niet kende. Hoewel wellicht van een afstandje cringewaardig, was het van dichtbij hartverwarmend.
We schuifelden met z'n allen richting de start en... PANG!... Daar gingen we. Vanaf het startpunt op het Science Park campus terrein snelden we ons richting de dijk langs het Amsterdam Rijnkanaal.
Langs de weg stonden een aantal lieve vrijwilligers die ons de weg wezen en de langsrijdende fietsers en scooters in veilige banen langs ons leidden. De ene vrijwilliger wees enkel keurig de weg, de ander maakte er een feestje van en danste en ‘cheerde’ er op los.
Na weken van extreme hitte was er relatieve kou voorspeld, 18-19 graden, maar het pakte iets warmer uit, zo rond de 21. De zon scheen en we liepen tegen een flinke bries in op de dijk. De een vond het weer perfect zo, de ander toch wat heet. Gelukkig was er elke 2,5 km een waterpunt. Die tegenwind vormde daarnaast voor sommigen een extra uitdaging om een pr te halen.
Na het stuk op de dijk doken we het Flevopark in. Beschermd tegen de zon en de wind was dat beter te belopen. Aan de ene kant een speeltuin met kinderen die hun schommel en zandkasteel eigenlijk interessanter vonden dan zevenhonderd voorbij rennende regenbogen en aan de andere kant jongeren die wel even opkeken van hun jointje, maar dan toch ook elkaar en die joint interessanter vonden.
Gelukkig hadden we professioneel supporters Mariëlle, Linda en Sonja, die op meerdere plekken langs de kant stonden om ons met uitbundige lichaamsbewegingen en luidkeels aan te moedigen en zo die gewenste boosts te geven die vast hebben bijgedragen aan het drietal podiumplekken die we als team hebben behaald. Maar bovenal droeg het bij aan ons plezier. Daarnaast had de organisatie gezorgd voor een soort stationaire queer fanfare met trommels en blazers die ons lopen ook veraangenaamde.
Want ja, wat brengt zo'n hardloopevenement toch een vreugde met zich mee. Die sport waar je al die weken en maanden in je eentje of met enkelen om je heen zo van geniet, om dat met zo'n grote groep gelijkgestemden te doen is een feest.
Na het stuk door het Flevopark kwamen we weer uit bij de start/finish. De 5km lopers, startten een kwartier na de rest en liepen één rondje. De 10km lopers twee rondjes en de 15km lopers deden er drie.
Na de race kwamen we gezellig samen en praatten we na over onze ervaringen. Er waren gelukkig vegan bitterballen en loempia's te bestellen bij het Café, dus die vulden mooi onze energie voorraaden weer aan. Even bijtanken. Alle Vegan Runners waren gefinisht, veelal met tevredenheid over hun tijd.
De trommels en blazers speelden nog een liedje en vervolgens werden we verbleid door een koor dat op harmonieuze wijze bekende popliedjes zong. Met eromheen als publiek nog steeds de nu uitgeputte paradijsvogels in allerlei kleuren en vormen. Een gezellige boel.
En, niet lang daarna volgde de prijsuitreikingen. Met daarin een grote rol voor onze Runners en zichtbaarheid voor de vegan boodschap op ons tenue (zie foto’s onderaan). De Vegan Runners die in de top 3 waren geëindigd waren:
Melissa, 2e plaats, 15k, categorie vrouwen, 01:06:22
Ilse 3e plaats, 10k, categorie vrouwen, 43:25
Cynthia 2e plaats, 5k, categorie vrouwen, 21:09
Verder waren er de volgende uitslagen (op alfabetische volgorde):
Anna, 8e plaats, 10k, categorie vrouwen, 48:38
Carlijn 45e plaats, 5k, categorie vrouwen 30:54
Emile 10e plaats, 5k, categorie mannen, 21:07
Eren 51e plaats, 10k, categorie mannen, 01:01:51
Irma 23e plaats, 5k, categorie Queer Pride vrouwen, 30:54
Irwan 34e plaats, 10k, categorie mannen, 52:37
Jonas, 4e plaats, 15k, categorie mannen, 01:01:38
Laura 6e plaats, 10k, categorie Queer Pride vrouwen, 01:04:00
Rob 4e plaats, 15k, categorie Queer Pride mannen, 01:05:56
Wouter 6e plaats, 10k, categorie mannen, 39:09
Naast onze top supporter was Mariëlle ook de fotograaf die ons tijdens onze beste en soms grappige momenten op beeld heeft vastgelegd. Hieronder een selectie van de mooiste momenten.
